Η ιερότητα της ζωής στην Αμυγδαλέζα

~ 22 Ιουλίου 2014

Ένας ακόμη νεκρός του συστήματος εγκλεισμού μεταναστών-ριών

Ο ιερός άνθρωπος αποτελούσε μια μορφή του αρχαίου ρωμαϊκού δικαίου. Ήταν αυτός που, ενώ είχε κριθεί ένοχος για σοβαρά εγκλήματα, ούτε εκτελούνταν ούτε θυσιαζόταν. Απλά ο νόμος σταματούσε να τον αναγνωρίζει και εκείνος στεκόταν απροστάτευτος μπροστά στη βία του καθενός, η οποία μπορούσε να τον οδηγήσει ατιμώρητα στο θάνατο.

Ο χωρίς χαρτιά μετανάστης από το Πακιστάν που πέθανε στις 22 Ιουλίου 2014 στο «προ-αναχωρησιακό κέντρο κράτησης» της Αμυγδαλέζας θυμίζει αυτή τη φιγούρα, με την καθοριστική διαφορά πως, όπως και οι χιλιάδες άλλοι-ες έγκλειστοι-ες εκεί, δεν διέπραξε κανένα έγκλημα. Ο θάνατός του από εισρόφηση ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά περιστατικά πλημμελούς έως ανύπαρκτης ιατρικής αντιμετώπισης προβλημάτων υγείας και επειγόντων περιστατικών. Προβλημάτων υγείας που σε μεγάλο βαθμό είναι αποτέλεσμα των άθλιων συνθηκών κράτησης.

Παραδομένοι σ’ ένα χώρο εξαίρεσης δικαιωμάτων, επ’ αόριστον κρατούμενοι υπό συνθήκες ψυχικής και σωματικής εξόντωσης, οι κρατούμενοι στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι μιας κοινωνίας που βυθίζεται μέρα με την μέρα στη βαρβαρότητα, είναι τα εξιλαστήρια θύματα μιας Ευρώπης που ακριβώς την ώρα που μιλάει για ανθρώπινα δικαιώματα συσσωρεύει πτώματα στα εξωτερικά της σύνορα.

Δεν είναι λοιπόν ούτε «τυχαίοι» ούτε «άτυχοι» θάνατοι. Είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος «αποτροπής» και «αποθάρρυνσης» της μετανάστευσης μέσω του παραδειγματισμού: «Να τους κάνουμε το βίο αβίωτο», όπως πρόσφατα προέτρεπε ο αρχηγός της ΕΛΑΣ τους υφιστάμενούς του. Στην κυριολεξία…

Στις συνθήκες της κρίσης, το κράτος, αδυνατώντας να ενσωματώσει τη διαφορά, καταστέλλει και εξαιρεί όλο και περισσότερα κοινωνικά κομμάτια. Επικαλούμενη συνθήκες «έκτακτης ανάγκης», η εξουσία αποφαίνεται περί της αξίας της ζωής τοποθετώντας την μέσα στο στρατόπεδο. Με πράξεις και παραλείψεις, το σύστημα εγκλεισμού των μεταναστών-ριών οδηγεί ακόμα και στην φυσική εξόντωση των αποκλεισμένων, των οποίων η κατάσταση εκφεύγει από κάθε νομικό έλεγχο. Οι μετανάστες και μετανάστριες όμως δεν είναι οι μόνοι στο στόχαστρο του αποκλεισμού και της εξαίρεσης.

Εμείς, εδώ, τώρα, πρέπει να σπάσουμε την οργανωμένη σιωπή για τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Να αντιπαραθέσουμε στο φόβο του αποκλεισμού την χωρίς σύνορα αλληλεγγύη, με κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών. Η διεκδίκηση της άμεσης κατάργησης της πάσης φύσεως κράτησης των μεταναστών χωρίς χαρτιά είναι ένας κοινός αγώνας ενάντια στις μορφές σύγχρονου ολοκληρωτισμού και τη στέρηση της ελευθερίας που απειλούν ολόκληρη την κοινωνία.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s